Ik heb zoveel pijn meegemaakt,

in een relatief kort leventje van 24 lentes.

Ik ben bang dat ik weer precies dezelfde fouten maak als voorheen.

Waren dat überhaut fouten of heb ik gewoon pech gehad?

 

Ik kan mijn hele leven lang dichten over gevoel.

Als ik zou willen.

Ik kan ook een ander doel kiezen.

Als ik zou willen.

Misschien wil ik alles. Of juist niet.

 

Één ding wil ik zeker.

Ik wil leven.

Kan ik leven met zoveel verdriet? Ik wil geen hart, vol met tranen.

 

Dan kies ik om het leed achter mij te laten.

Acceptatie, anders rouwen we niet...

Zó bang dat ik dan weer een beetje van mezelf verlies.

Als dat zou kunnen, maar sterker daarvan worden wil ik niet.

 

Gun ik mezelf deze vrijheid naar geluk. Baan ik mezelf in vertrouwen.

Waan ik mezelf in gezondheid.

Neem ik de juiste mensen in vertouwen. Of bestaat die steun simpelweg niet.

 

Rianne